Δέκα να'ν' τα μίλια τους

Διανοούμενος που εκτιμώ επειδή πρώτον, έγραψε στο παρελθόν καλά λόγια για τη συλλογική μας προσπάθεια στο www.laspi.gr και δεύτερον, εκφράζεται αιρετικά (προσπαθώντας να πορεύεται με βάση τη λογική) δυστυχώς σε πρόσφατη ανάρτηση δεν ήταν και τόσο ακριβολόγος, με αποτέλεσμα να μπερδέψει το FIR Αθηνών με τον εθνικό εναέριο χώρο. Όλοι κάνουμε λάθη, αν και από ορισμένους οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες, η επιχειρηματολογία τους "δύσπεπτη" και καλό θα ήταν να μην την αδυνατίζουν με αβλεψίες.

Ζει (ναι καλά)

Άραγε το Πασόκ, στα πλαίσια προσέγγισης του μεσαίου χώρου, θα σταματήσει να συμμετέχει στις πορείες προς την αμερικάνικη πρεσβεία κάθε 17 Νοέμβρη; Μήπως η προθυμία να παραδοθεί (έστω στη Βουλή, καλύτερα παρά σε υποψήφια για εμπρησμό κτίρια του ΕΜΠ) η σημαία της εξέγερσης (που μάθαμε ότι το Κίνημα φυλάττει από το 1980, επειδή ως γνωστόν η ΕΦΕΕ από εκείνη την εποχή δεν συγκροτεί ΔΣ) είναι προάγγελος μιας τέτοιας αποστασιοποίησης; Ή απλά μετά από τόσα χρόνια η εξέγερση θεωρείται πλέον αρκούντως μουσειακή; (Ο πρύτανις του Πολυτεχνείου, ως επιχείρημα για να πάρει το ίδρυμα τη σημαία, την παρομοίασε με "τα Ελγίνεια"...) Κι όμως δεν είναι. Έγινε στην Αθήνα των παιδικών μου χρόνων, με τα τρόλλεϋ, τα περίπτερα και τις εξαώροφες που βλέπουμε και σήμερα στην περιοχή. Οι πρωταγωνιστές ήταν τότε αρκούντως νέοι ώστε σήμερα (είτε τους εκτιμά κανείς είτε όχι) αν μη τι άλλο να τους βλέπουμε ολόγυρά μας σ' αυτό που λέγεται δημόσιος βίος. Ωστόσο, για πολλούς από τους νεκρούς δεν ξέρουμε πολλά, ίσως και σχεδόν τίποτα. Το τι έκανε τον Κομνηνό, τον Φάμελλο, τον Σαμούρη και αρκετούς άλλους (συνειδητά και όχι από ατυχία, όπως ο εξάχρονος στου Ζωγράφου) να βρεθούν εκεί, να πετάξουν καδρόνια και πέτρες, να καταλάβουν τη Νομαρχία στην Αιόλου 104, γενικά να εξεγερθούν και εν τέλει να δώσουν τη ζωή τους μετά από 6,5 χρόνια ομαδικής παγωμάρας και ενίοτε αφασίας του ελληνικού λαού - αυτό δεν έχει τύχει ιδιαίτερης προβολής. Κατά καιρούς εφημερίδες, ρεπορτάζ και βιβλία έριξαν φως σε πολλές απ' αυτές τις προσωπικές ιστορίες. Ο επετειακός χαρακτήρας όμως (μια ακόμη σχολική γιορτή, ντε φάκτο αργία για το εκπαιδευτικό σύστημα) ως συνήθως συμβάλλει σε ισοπέδωση, άμβλυνση, απομάκρυνση και όλα αυτά. Άααντε και του χρόνου...

Καλοκαίρια και χειμώνες

Κι ένα τραγούδι για να σηματοδοτήσει την τυπική έναρξη του χειμώνα (που για κάποιους σαν κι εμένα είναι στις 15 Νοεμβρίου)...

Τραίνο της φυγής προς τα εμπρός;

Οι ΗΣΑΠ διαχειρίζονται την αρχαιότερη σιδηροδρομική γραμμή εν Ελλάδι. Ο Υπ. Μεταφορών ανακοίνωσε σήμερα μερικά ήδη γνωστά πράγματα για την εν λόγω υπηρεσία καθώς και μερικά καινούργια.

Η γραμμή σχεδιάζεται να επεκταθεί και πέραν της Κηφισιάς, προς Ερυθραία και Μπογιάτι. Ευχάριστο και απαραίτητο. Γνωστό από προηγούμενες ανακοινώσεις.

Στο υπάρχον κομμάτι θα γίνουν 3 νέοι σταθμοί. Ο ένας (είχε ανακοινωθεί και παλιότερα) στα Καμίνια στο ύψος του Κεράνη (εκεί που ο Δάντης γύρισε το κλιπ του αγαπημένου "Κι όταν δε θα σ' αγαπάω, πιο πολύ θα σ' αγαπώ"). Ο άλλος μεταξύ Καλλιθέας και Μοσχάτου, προφανώς για να εξυπηρετήσει την περιοχή της "κούρμπας" της οδού Πειραιώς. Ο τρίτος μεταξύ Ηρακλείου και Ειρήνης.
Αντιλαμβάνεται κανείς βέβαια ότι τρεις νέοι σταθμοί μεγαλώνουν τον πραγματικό χρόνο διαδρομής λόγω των αυξημένων στάσεων. Στη δε πυκνότητα των σταθμών υπάρχουν κάποια βέλτιστα όρια που σε κάποιες από τις προαναφερθείσες "πυκνώσεις" μάλλον καταστρατηγούνται. Η "εξυπηρέτηση" περιοχών είναι θεμιτή, αλλά υπό προϋποθέσεις.

Το ενδιαφέρον ειδικά στην περιοχή του Πειραιά είναι ότι το "ξαναζέσταμα" των Καμινίων έρχεται λίγες μέρες μετά τη δυσάρεστη υπενθύμιση ότι η επέκταση του μετρό από Αιγάλεω προς Πειραιά επαναδημοπρατείται (και θα καθυστερήσει) μετά το κουτσούρεμα που υπέστη από τις "ιερές" διαμαρτυρίες, εξαιτίας των οποίων ματαιώθηκε η κατασκευή σταθμού στην περιοχή Ευαγγελίστριας. Μένει λοιπόν να αποδειχθεί πόση ουσία εμπεριέχει η σημερινή ανακοίνωση πέρα από τις προφανείς επικοινωνιακές σκοπιμότητες.

Θα γελά η οικουμένη;

Άκουσα με τα αυτιά μου χτες στο Ζάππειο τον Υπ. Πεχωδέ να λέει ότι "οι λύσεις πρέπει να είναι οικουμενικές". Αναφερόταν βέβαια στα ζητήματα περιβάλλοντος, που ως οικουμενικά κι αυτά, τέτοιες λύσεις υπαγορεύουν. Επειδή όμως οι μέρες είναι πονηρές, σκέφτομαι ότι είτε ο κ. Σουφλιάς είναι Πυθία, είτε εγώ είμαι παρανοϊκός. Ας δεχτούμε το δεύτερο.

Έξω απ' την παράγκα

Ο Yorgos προσπαθεί να προσεγγίσει τον μεσαίο χώρο με κάθε τρόπο. Εκεί εντάσσεται η διακοπή της συνεργασίας με τον gay και υπέρμαχο των μακεδονιζόντων Γρ. Βαλλιανάτο. Καλό και το timing, μια και το Πασόκ ανεβαίνει και ο Σύριζα ("φυσικός" υποστηρικτής των επίμαχων θέσεων) πέφτει. Χειρουργική η δουλειά.

Εν Χριστώ αδελφοί

Δυστυχώς δεν πρόκειται για χριστιανικό ασπασμό. Ο "εναγκαλισμός" της εικόνας προέκυψε στο νέο θλιβερό επεισόδιο χειροδικιών στον Πανάγιο Τάφο, μεταξύ ελληνορθοδόξων και αρμενίων που διαφώνησαν για το ποιος φυλάει τον Τάφο. Είναι αυτή εικόνα ορθοδοξίας / ανατολικού χριστιανισμού; Έχει το κύρος ο Οικουμενικός να πάρει ένα μαστίγιο και να επαναφέρει την τάξη; Μήπως έχουμε βάλει σκοπό έλληνες και αρμένιοι να φέρουμε διαιτητή τον Ερντογάν με το σαρίκι; (Διότι για τον Βενέδικτο με την τιάρα, ούτε λόγος να γίνεται, ε;)

Αιώνια Πόλη

Σε αντίθεση με τη σούπα του ΟΑΚΑ, οι κωνσταντινουπολίτες αιώνιοι (Fenerbahce-Galatasaray) αν μη τι άλλο σημείωσαν 5 γκολ στο μεταξύ τους ντέρμπυ στο Sukru Saracoglu (4-1 το τελικό σκορ για τους "χαλκηδόνιους").

Σύντομος αποχαιρετισμός

Αντίο, "Μουστακέν".

Τι ψήφισε η Κόρινθος

Η τεξάνικη Κόρινθος (μία από τις γνωστότερες αμερικάνικες Corinth) ψήφισε κατά 62% Μακέιν. Για την ακρίβεια το αποτέλεσμα αφορά την Denton County στην οποία ανήκει η συνώνυμη πόλη. Στο σύνολο του Τέξας ο ρεπουμπλικάνος υποψήφιος πήρε 55% και σε όλη την Αμερική, 46%.

Δεν υπάρχει μόνο ο Εφραίμ

Ο οικουμενικός πατριάρχης επισήμανε κάτι που εμείς οι εντός συνόρων οφείλουμε τουλάχιστον ν' ακούσουμε. Η έστω και φθίνουσα παρουσία του ελληνισμού σε μέρη με ιστορική αξία είναι σημαντικό να διαφυλαχθεί, για συμβολικούς λόγους. Εγώ δεν θέλω να πάρουμε πίσω την Πόλη ούτε να ξαναλειτουργήσει η Αγιασοφιά, αλλά το Πατριαρχείο και μερικές άλλες "νησίδες" υπάρχουν και χάρη στα χρυσόβουλα ή τους φετφάδες. Αν στο δημόσιο διάλογο παίρνουμε φόρα και "σβαρνίζουμε" συλλήβδην τους τίτλους ιδιοκτησίας που δόθηκαν στην περίοδο προ κυριαρχίας του ελληνικού κράτους (οθωμανική ή βυζαντινή), θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως έτσι βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας.

Mavros for president!

Από τα ονόματα που συζητιούνται για να αναλάβουν την ΑΕΚ, μόνο ένας πιστεύουμε ότι έχει τα εχέγγυα για να εμπνεύσει το λαό του νότιου δικέφαλου και να ξαναφέρει την ομάδα σε νικηφόρα πορεία.

Αν και δεν είμαστε οπαδοί των κιτρινόμαυρων, δικαιούμαστε να πούμε τη γνώμη μας:

Πρόεδρος ο ΜΑΥΡΟΣ!

Yes, they can

Τη χρονιά που γεννιόμουν, ένας μαύρος αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δολοφονήθηκε στο Μέμφις και οι αμερικανοί ολυμπιονίκες των 200μ στίβου διαδήλωναν επί του βάθρου όπως δείχνει η εικόνα. Πέρασαν πολλά χρόνια και σήμερα ένας μαύρος υποψήφιος πρόεδρος κερδίζει με 52% (ποσοστό που είχε να επιτύχει το κόμμα του από εποχής Λύντον Τζόνσον το 1964). Ο Μακέιν δεν γύρισε υπέρ του καμία από τις κρίσιμες πολιτείες - πρώτα το Οχάιο και μετά οι υπόλοιπες έδωσαν (έστω και οριακό) αποτέλεσμα υπέρ του Ομπάμα. Γι' αυτό και τελικά η εκλεκτορική ψήφος καταλήγει να είναι συντριπτικά υπέρ του Δημοκρατικού υποψηφίου, παρά το ότι η διαφορά ψήφων δείχνει να περιορίζεται στο +5% (αντί για +7% ή μεγαλύτερη, όπως έδειχναν τα γκάλοπ). Το υπόλοιπο 1% (1,3% για την ακρίβεια) πήγε στον Ραλφ Νέιντερ, σε έναν άλλο "ελευθεριακό" (libertarian) υποψήφιο και σε διάφορους άλλους.

Κοντός ψαλμός

Του ενός η γιαγιά πέθανε λίγο πριν τις εκλογές. Ο άλλος - αν εκλεγεί θα είναι ο γηραιότερος Πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ - κοντεύει (που λέει ο λόγος) να πεθάνει ο ίδιος, εξαντλημένος από την περιοδεία της τελευταίας μέρας σε επτά (!) πολιτείες. Σε λιγότερες από 24 ώρες θα γνωρίζουμε το αποτέλεσμα.

Ένας αδαής αναρωτιέται

Ιδού ό,τι καταλαβαίνει το φτωχό μου μυαλό για το ελληνικό "πακέτο" υπέρ ρευστότητας/τραπεζών:

- Τα 28 δις € αναλύονται σε 15 δις εγγυήσεων, 8 δις ομολόγων και 5 δις συμμετοχής στο κεφάλαιο των τραπεζών. Φαίνεται ότι δεν μιλάμε για 28 δις φόρων ούτε 28 δις παροχής σε ρευστό. Τα δε ποσά αποτελούν ανώτατα όρια.

- Αυτό που βρίσκω ασαφές (οικονομικά δεν γνωρίζω καλά, άλλωστε) είναι αν οι συνιστώσες είναι αλληλένδετες - δηλ. αν η κρατική συμμετοχή στο κεφάλαιο μιας τράπεζας είναι προϋπόθεση για να δοθεί η κρατική εγγύηση.

- Για τις τράπεζες απ' ό,τι καταλαβαίνω τίθεται θέμα ανταγωνισμού. Θα δοθεί η εγγύηση "αναλογικά" σε όλες;

- Τέλος, δεν έχω πληροφόρηση για το τι κάνουν άλλες χώρες (παρομοίου μεγέθους με τη δική μας) γύρω απ' αυτό το θέμα. Πώς το χειρίζεται η Πορτογαλία και το Βέλγιο, λ.χ.;

Η απουσία κυβερνητικού εκπροσώπου αλλά και η μοναξιά του Αλογοσκούφη είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς...