Bye boss

"Αφεντικό",

Θέλω να σου γράψω δυο λόγια αποχαιρετιστήρια, πέρα από τα νοερά που είπα το απόγευμα της 30/3/'09.

Κατ' αρχήν, ούτε κι ο ίδιος δεν ξέρω γιατί σε λέω "αφεντικό". Δεν σε είχα ποτέ προϊστάμενο. Ίσως είναι επειδή ήσουν από τους μακροβιότερους ανθρώπους που γνώρισα. Σχεδόν έφτασες τον συνονόματο παππού μου - στα 95 είχε φύγει εκείνος, κάπου εκεί κι εσύ, ένα πάνω ένα κάτω μικρή σημασία έχει. Γεννημένοι κι οι δυο σας στην ελληνική (και τότε οθωμανική) ανατολή - να άλλο ένα κοινό.

Σε κάποια πάντως τον ξεπέρασες τον μπαρμπα-Γιάννη. Εκείνος τα τελευταία χρόνια ήταν κατάκοιτος. Εσύ όρθιος, σε κίνηση. Και πάντα με μια καρδιά παιδική, μια φύση καλλιτεχνική - γεμάτη "χρώμα" κι ας σε δυσκόλευαν, οπτικά, οι αποχρώσεις.

Υπάρχουν και άλλα, που τα είχα γράψει πριν από 9 μήνες (βλ. εδώ) και που νομίζω ότι έχουν να κάνουν με την αγάπη που είχα και έχω σε όλη τη διευρυμένη σου οικογένεια - και στην Πόλη που τους (σας) μεγάλωσε.

"Πλήρης ημερών" λέμε όλοι, κι όμως κάπου μέσα μας ξέρουμε ότι αυτό ποτέ δεν είναι απόλυτα σωστό... Ξέρουμε ποιαν πας να συναντήσεις. Εμάς όμως μας λείπεις και γι' αυτό θα μας επιτρέψεις ένα ερώτημα "ασεβές" (με την καλή έννοια, μια και το "εικονοκλαστικό" χιούμορ ποτέ δεν σου έλειψε):

"Πού πας, βρε Καραμήτρο;"

Οι "καλοί", οι "κακοί" - και οι άσχετοι

Ενδιαφέρον δίλημμα* πρέπει να έχουν αυτόν τον καιρό οι αντιαμερικανοί της ευκολίας, που ευδοκιμούν στην Ελλάδα και όχι μόνο.

Ποιος "τα λέει πιο καλά" σχετικά με την αντιμετώπιση της Κρίσης**; Οι κεντροαριστεροί ατλαντιστές (Ομπάμα και Γόρδων), που κινούνται προς την κατεύθυνση σημαντικών κρατικών παρεμβάσεων υπέρ της ρευστότητας - ή οι κεντροδεξιοί κεντροευρωπαίοι (Σαρκοζύ και Αγγέλω), που αρνούνται να πανικοβληθούν για να μη διαλύσουν το ευρωπαϊκό αντιπληθωριστικό οικοδόμημα;

*Το δίλημμα το έχουμε όλοι, απλά έχει ενδιαφέρον το πόσο "μπλοκάρουν" οι αναλυτές της πεντάρας τώρα που οι αμερικανοί δεν είναι απαραιτήτως "κακοί"...

**Με κεφαλαίο Κ, ειδικά στον Ατλαντικό

Obama who?

Συγγνώμη, Μακαριώτατε Β. & Ν. Αμερικής, αλλά εμείς στο Ελλάντα (και όχι μόνο οι φίλοι μου οι παοκτσήδες αλλά και εμείς οι γαύροι, που τον είχαμε "απαγάγει" το 1968) έναν Μεγαλέξανδρο γνωρίσαμε...

Συμμετέχει;

Ξέρει κανείς αν ο εικονιζόμενος καλλιτέχνης συμμετέχει και αυτός στην "Ώρα της Γης"; Αν ναι, ενημερώστε με, γιατί με έχει φάει η αγωνία.

















ΥΓ: Μας πρήξανε με την "περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση" των Ελλήνων...

Καθαρές λύσεις

Η Κομισιόν οριοθετεί την ακολουθητέα οικονομική πολιτική των επόμενων ετών. Η παρέμβαση αυτή προσθέτει ένα νέο δεδομένο σε σχέση με το 2007. Συνεπώς, λογικό θα ήταν να θεωρηθεί ως μόνη έντιμη πολιτική "οδός" η άμεση διεξαγωγή εθνικών εκλογών. Αν εδώ δεν έχουμε μείζον εθνικό θέμα (αιτία πρόωρων εκλογών, κατά το Σύνταγμα), τότε πότε ακριβώς είχαμε;

Το αντεπιχείρημα: "Έχουμε κρίση, για εκλογές είμαστε τώρα;" Ακόμη κι αν αγνοηθούν οι δημοσκοπήσεις (άλλωστε, το Πασόκ μετά το 1996 τον περισσότερο καιρό υπολειπόταν της ΝΔ στα γκάλοπ), είναι γεγονός ότι η αδράνεια της σημερινής κυβέρνησης εντείνεται από την οριακή πλειοψηφία στη Βουλή. Οι συνεχείς ακροβασίες είναι ψυχοφθόρες, το ίδιο και τα μισόλογα: ας αποφασιστεί καθαρά και ανοιχτά η συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ, αν πιστεύεται ότι η πιο άνετη πλειοψηφία θα οδηγήσει σε αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση. Η συνεργασία αυτή θα έχει βέβαια ημερομηνία λήξεως την άνοιξη του 2010, αλλά τουλάχιστον μέχρι τότε θα ξέρουμε πού βαδίζουμε. Έστω και με υπηρεσιακό πρωθυπουργό, αν η υποτιθέμενη "κόπωση" αποδειχθεί ντρίμπλα παράκαμψης της δήλωσης (στο ντιμπέιτ του '07) περί μη συνεργασίας με "τα άκρα"...

Δεν παρελαύνω

Έτσι λένε αύριο στο Αγαθονήσι. Και γιατί να παρελάσουν; Για να τιμήσουν τη χώρα που τους χρησιμοποιεί όταν κάνει αμυντικούς προϋπολογισμούς; Για να την ευχαριστήσουν που τους έχει αναθέσει το ρόλο της "βούρτσας", για να "αναχαιτίζονται" οι λαθρομετανάστες πριν φτάσουν στις πόλεις;
Μπράβο στο ΑγΚαθονήσι (το αν θα πονέσει κανείς, παίζεται).

Έργο Τσιτσάνη, 1948

Αφιερωμένο σε όλους εμάς που καμιά φορά ξεχνάμε την αξία του ρήματος "μένω" και των παραγώγων του: υπομονή, αναμονή, επιμονή, προσμονή...

(T)here comes the SUN

Σήμερα ξεκινά η εβδομάδα οδικής ασφάλειας. Η θλιβερή ελληνική πραγματικότητα συνίσταται κατ' αρχήν στους 1500 νεκρούς κάθε χρόνο. Το νούμερο αυτό τα τελευταία χρόνια αρνήθηκε πεισματικά να κατέβει. Κατά τη γνώμη μου, ο κύριος λόγος είναι ότι κανείς δεν "χρεώθηκε", σαν δικό του ιδιαίτερο "στοίχημα", να μειώσει τους νεκρούς από τροχαία. Πολλές οι μπαγκέτες, με αποτέλεσμα κακοφωνία. Το κάθε "συναρμόδιο" υπουργείο ένα τσιφλίκι. Το ίδιο όμως και όλοι οι κατακερματισμένοι φορείς.

Πολλοί μιλούν για παιδεία (κυκλοφοριακή αγωγή), και σωστά. Απλά, η έμφαση στην "ευαισθητοποίηση" είναι υπερβολική και παραπλανητική. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, η προσπάθεια για βελτιωμένη οδική ασφάλεια στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό συνοψιζόταν σε 3 λέξεις: "μπαμπά μην τρέχεις". Και πλάι στο "μελό", ο γιγαντισμός. Μια τεράστια απροθυμία να εφαρμοστούν έξυπνες, διαχειριστικές λύσεις. Για παράδειγμα, λίγοι ειδικοί τόλμησαν να μιλήσουν για δρόμους 3 λωρίδων - με τη μεσαία να εναλλάσσεται ανά τακτά διαστήματα μεταξύ των 2 κατευθύνσεων - και αντικρούστηκαν με τη συνήθη επωδό ότι "στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται". Σαν να λέμε, καλύτερη η καρμανιόλα που ξέρεις. Σε δεύτερη φάση, κάνε έναν αυτοκινητόδρομο να τελειώνουμε...

Στην Ευρώπη το φωτεινό παράδειγμα δίνεται από τον ...ήλιο (SUN - από τα αρχικά των χωρών Sweden, Uk, Netherlands). Κοινό χαρακτηριστικό τους, τα "βαρβάτα" ερευνητικά ινστιτούτα (VTI, TRL, SWOV) που, πέρα από το να εξασφαλίζουν χρηματοδότηση & ...απορρόφηση, έχουν κάνει σημαντική δουλειά επί δεκαετίες, με επιστημονική πρωτοτυπία αλλά και πρακτική ουσία - συμβάλλοντας στο να γίνουν οι δρόμοι αυτών των χωρών οι ασφαλέστεροι στην Γηραιά Ήπειρο (και ουσιαστικά σε όλον τον πλανήτη).

Θαύμα!...

Στη "Ζαμάν" διαβάζω ότι ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου, ο ναός της Αρτέμιδος (Έφεσος), θα αναβιώσει - "ακριβές αντίγραφό του" θα κατασκευαστεί στη γειτονική πόλη Σέλτσουκ.
Τα δείγματα γραφής από τέτοιες ρέπλικες στην Τουρκία είναι απογοητευτικά. Δείτε εδώ, π.χ., το ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που κοσμεί (;) τον αρχαιολογικό χώρο της Τροίας.

























Ακόμη κι αν ο τουρισμός μας σημειώσει πτώση φέτος με την κρίση, κι ακόμη κι αν η Τουρκία (ελέω και φθηνής λίρας) τα πάει καλύτερα, ελπίζω να "αντισταθεί" η κοινή λογική στους πειρασμούς της ευκολίας - και να μην αρχίσουν κι εδώ ανάλογες μόδες (Κολοσσός Ρόδου κ.λπ.).
Να είμαστε σίγουροι, ότι οι όποιες κακές επιδόσεις του ελληνικού τουρισμού δεν θα οφείλονται στο ότι δεν επιδεικνύουμε αρκετά εκτρώματα.

Εις υγείαν των κορόιδων

Δήλωσες εισόδημα 60.000 € και άνω για το 2008;

Συγχαρητήρια, κορόιδο!

Καλείσαι να πληρώσεις έκτακτη εισφορά τουλάχιστον 1.000 € (σε κάποιες περιπτώσεις και 5.000 €) κι έτσι να συνεισφέρεις ώστε το κράτος να συγκεντρώσει 274 εκ. €.

Ο Κωστάκης Καραμανλής επαναλαμβάνει το νταβατζιλίκι του Ανδρέα Παπανδρέου, που το 1985 (με υπουργό οικονομίας τον Σημίτη) είχε επιβάλει και πάλι έκτακτη εισφορά, όταν (και πάλι) του έβαλε "χέρι" ο διεθνής οικονομικός παράγοντας - μια και με την "κοινωνική πολιτική" των ετών που είχαν προηγηθεί, τα δημόσια οικονομικά είχαν πάρει τον κατήφορο.

Προσωπικά ούτως ή άλλως τους "μαύριζα" (σχεδόν πάντοτε) αμφότερους (γαλάζιους και πράσινους) στις εκλογές, άρα για μένα δεν θα αλλάξει κάτι - το ίδιο θα πράξω και στις ευρωεκλογές του 2009 και στις επόμενες εθνικές, όποτε κι αν γίνουν. Ελπίζω ότι μετά τα νέα μέτρα (πέρα από το χαράτσι ανακοινώθηκαν και άλλα, όπως το πάγωμα μισθών στο δημόσιο) θα βρεθεί κι άλλος κόσμος που θα σκεφτεί έτσι και θα απεγκλωβιστεί από το απατηλό, τελικά, πελατειακό "πλέγμα". Δύο πράγματα μόνο εύχομαι:

(1) Να μην οδηγήσει η οργή σε εκρηκτικές & καταστροφικές καταστάσεις
(2) Να εμφανιστεί "κάτι" που θα δώσει ελπίδα και θετικότητα









ΦΩΤΟ: Ο ...ογκόλιθος της ευρωπαϊκής οικονομικής σκέψης, Γιάννης Παπαθανασίου

Κούκουλ Earth

Οι νόμοι για την κουκουλοφορία θα έπρεπε να έχουν θεσπιστεί πολύ νωρίτερα.

Έτσι θα είχαν αποτραπεί, τόσο το δράμα της Κοκκινοσκουφίτσας όσο και τα ρατσιστικά αίσχη του αμερικανικού νότου.

N' est-ce pas?

Tribute

Από τις ωραίες αναμνήσεις μου: ένα τριπλό, "διαπλεκόμενο" δαχτυλίδι, περίπου σαν το εικονιζόμενο. Πέρασε από τα χέρια μου τυχαία, πριν πολλά χρόνια, και μου έφερε - αν μη τι άλλο - καλή διάθεση.

Factor's studio

Ο ντόρος για τις "εισπρακτικές εταιρείες" μήπως προέρχεται (και) από τις τράπεζες;

Ως γνωστόν μία εταιρεία μπορεί να εκχωρήσει ή μάλλον να "πρακτορεύσει" την απαίτησή της (έναντι κάποιου που της χρωστάει) σε μία τράπεζα ή άλλη εταιρεία (συνήθως πάντως είναι θυγατρικές τραπεζών) που να δικαιούται να κάνει "factoring".

Σ' αυτή την περίπτωση η εταιρεία παίρνει άμεσα τα λεφτά της (και έχει ρευστότητα) και η τράπεζα κυνηγάει τον οφειλέτη.

Ακούγεται πολύ ωραία η εκστρατεία εναντίον των "εισπρακτικών εταιρειών" που ασκούν διάφορες πιέσεις σε όσους χρωστούν. Έχω την εντύπωση όμως ότι οι πιέσεις δεν θα πάψουν να ασκούνται, απλά αυτό θα γίνεται από τους έχοντες νόμιμο δικαίωμα - και βέβαια, πολύ μεγαλύτερη δύναμη...

Καλά κρασιά

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο τ. πρωθυπουργός Κ. Σημίτης αναμένει να δει την απήχηση της "Δράσης" του Σ. Μάνου, του Ι. Μπουτάρη και του κ. Τίποτα της Ηλείας. Αν δείχνει να έχει "ρεύμα", τότε δεν θεωρείται απίθανο να εμπλουτιστεί με επιφανείς και μη εκσυγχρονιστές του Κέντρου. Επειδή δεν είναι καιρός για αποδυνάμωση του Πασόκ, ο Yorgos συναντιέται σήμερα 12/3 με τον προκάτοχό του στο τιμόνι του Κινήματος, για να προλάβει τα χειρότερα.

Ο Κ. Σημίτης θα καθησυχάσει τον ΓΑΠ, διαβεβαιώνοντάς τον ότι πεδίο σοβαρής συζήτησης υπάρχει μόνο με τον Μπουτάρη και αφορά τα κρασιά (Κορακοχωρίου). Φυσικά ο Γ. Παπανδρέου θα συνεχίσει να έχει το νου του - εφησυχασμοί δεν χωρούν ("Βήμα" δεν διαβάζετε;).

Greeks do it better

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU ή Eurovision) απέρριψε το τραγούδι της γεωργιανής συμμετοχής επειδή έλεγε στα ίσια "δεν θέλουμε τον Πούτιν" με δήθεν αγγλικό λογοπαίγνιο (We don't wanna put in). Κατανοητό, το να θέλει μια χώρα σε συγκεκριμένη συγκυρία να προβάλει τη δική της "πολιτική" άποψη ακόμη και στον υποτιθέμενο "χαζό" διαγωνισμό τραγουδιού. Απλά, υπάρχουν εξυπνότεροι τρόποι να το κάνεις. Εμείς δείξαμε τον δρόμο το 1976 με την Κωχ - γραφικό δείχνει σήμερα, αλλά τότε... έτσι το είχαμε "δει". Ούτε μια αναφορά σε Αττίλα & Ετζεβίτ, οι στίχοι ήταν στα ελληνικά (το ότι στείλαμε τραγουδίστρια με γερμανοφανές επώνυμο δεν ήταν από ξενομανία ή εμπορική προσέγγιση), αλλά τη δουλειά του την έκανε και δεν βρήκε κανείς "πάτημα" για να το "κόψει". Κυρία Τάμτα, για δώστε κανένα tip στα πατριωτάκια...