Οικολόγοι και εθνικοί κίνδυνοι

Θέλω να καταγγείλω εδώ ότι το δήθεν οικολογικό ιδεολόγημα, πως πρέπει να τρώμε ό,τι έχει παραχθεί σε ακτίνα 100 μιλίων από τον τόπο κατοικίας μας (κάτι έγραφε και το περιοδικό του Βήματος σήμερα), είναι βαθύτατα αντεθνικό και κατευθυνόμενο.

Αν εφαρμόσουμε την αρχή των 100 μιλίων στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (πολλά απ' αυτά βρίσκονται πάνω από 100 μίλια μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα) θα τα καταστήσουμε διατροφικώς εξαρτημένα από την Τουρκία.

Προσθέστε παλιότερες "φιλικές προσφορές" σύνδεσης των νησιών με το τουρκικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, συν την πείσμονα εμμονή των νησιωτών να εξακολουθούν να κατοικούν στις (ανατολικά προσανατολισμένες) πρωτεύουσες - και καταλαβαίνετε τους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Τέτοια ερωτήματα πρέπει να κάνουν στον Τρεμόπουλο. Αντί να τον αποκλείουν από τα debates μήπως και επισκιάσει τους ...καταλληλότερους, θα έπρεπε να τον είχαν εκεί, ώστε να εκτεθεί κι αυτός στη "βάσανο". (Σκόνη θα τον έκανε ο Σρόιτερ, αν τον καλούσε να εξηγήσει τις αλήθειες που άγαρμπα εκστόμιζε παλιότερα και σήμερα κάνει "γαργάρα".)

Ευρωεκλογές ΙΙ

Οι εκλογές είναι η μόνη μας συλλογική δυνατότητα επηρεασμού των συσχετισμών. Σέβομαι όσους θα πάνε για μπάνιο ή/και τριήμερο αλλά διαφωνώ με τη στάση τους (αλήθεια, είναι ακόμη "υποχρεωτική" η άσκηση του εκλογικού "δικαιώματος"; Τι οξύμωρο!). Το λευκό ή συνειδητοποιημένο άκυρο ("παριζάκι" κατά Τζίμη Πανούση) είναι μια ενδιάμεση στάση, "ψηφίζω και δεν ψηφίζω". Καλώς ή κακώς, τα λευκά, τα άκυρα και η αποχή δεν μετράνε στο αποτέλεσμα και τις εντυπώσεις.

Προσωπικά έχω επιλέξει ένα από τα 27 (;) κόμματα. Εκμυστηρεύομαι ότι δεν είναι ένα από τα 5 που εμφανίστηκαν στο debate, και επίσης δεν νομίζω ότι έχει αναφερθεί το όνομά του σε δημοσκοπήσεις (ανήκει στα "λοιπά"). Οι ευρωεκλογές είναι η ευκαιρία όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών να ενισχύσουν κάποιον "μικρό". Όχι απαραίτητα ως γραφικότητα ή αντίδραση αλλά καθαρά για λόγους πολυφωνίας. Ο "μπαχτσές" έχει απ' όλα, μπορούμε να βρούμε αυτό που μας ταιριάζει (και όχι αυτό στο οποίο είμαστε υποχρεωμένοι) και να τολμήσουμε!

Η ψήφος είναι βεβαίως κάτι απόλυτα προσωπικό και ο πολίτης μπορεί να έχει αρκετούς λόγους για να στηρίξει έναν από τους 5 ή 6 πιο προβεβλημένους που (κατά τα προγνωστικά) θα κερδίσουν τις 22 έδρες. Είναι σεβαστό. Μιλάω για τον εαυτό μου: έχω συνειδητοποιήσει ότι τη στιγμή αυτή δεν έχω κανένα λόγο να ψηφίσω ΝΔ, Πασόκ, ΚΚΕ, Σύριζα, Λαός ή Οικολόγους-Πράσινους - όσο κι αν κάποιους απ' αυτούς τους συμπαθώ περισσότερο από άλλους, όσο κι αν σε κλίμα εθνικών εκλογών θα το έβλεπα ίσως διαφορετικά.

Εύχομαι καλό βόλι και βγάζω το καπέλο στους αδελφούς Κυπρίους που αποφάσισαν να κάνουν τις εκλογές το Σάββατο ώστε να τους μείνουν οι δύο συνεχόμενες μέρες από το τριήμερο.

Απορία

Γιατί ενοχλείται η Άγκυρα από τις έρευνες πετρελαίου μεγάλης (ποιας;) εταιρείας που μνημόνευσε ο αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία; Όταν ενοποιηθεί η Κύπρος, υποτίθεται ότι θα έχει μία κρατική υπόσταση. Άρα ό,τι βρεθεί θα "ανήκει" σε όλη την Κύπρο. Ώρα είναι να μας πουν ότι ο βορράς θα έχει δικά του χωρικά ύδατα και δική του υφαλοκρηπίδα!

Το Π.Α.Σ.Ο.Κ. (σωστά το γράφω) είναι εδώ!

Δεκαετία 1980. Σε συγκέντρωση αγροτοπασόκων στο Κιλελέρ, ο Ανδρέας δηλώνει ότι το Πασόκ σημαίνει και "Πανελλήνιο Αγροτικό Σοσιαλιστικό Κίνημα".

Μάιος 2009. Στο ντιμπέιτ των ευρωεκλογών, ο Γιώργος δηλώνει ότι ο τίτλος του Πασόκ μπορεί να διαβαστεί και ως "Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Οικολογικό Κίνημα".

Επιτέλους, 35 χρόνια μετά την 3η του Σεπτέμβρη, βρέθηκε η κρυμμένη σημασία του "Α" και του "Ο" στην ακροστοιχίδα του Κινήματος.

Δεν νιώθετε βαθύτατα συγκινημένοι;

Άλλη μια σούπα, ή...;

"Το πληρώνω αυτό το μικρόφωνο..." (Άρα: Άσε με να μιλήσω, μην ξενερώνεις το κοινό!)

Ronald Reagan, 1980. Θα τολμήσει κανείς από τους 5 σήμερα;

Όταν θα πάω κυρά μου στο debate...

Με τους φίλους του www.laspi.gr το 1996 είχαμε ανεβάσει το Debate Song (εδώ). Στις εθνικές εκλογές εκείνης της χρονιάς έγινε η πρώτη τηλεμαχία, που τελικά περιορίστηκε στο δίδυμο Σημίτη-Έβερτ.

Σταθερές αξίες από τότε παραμένουν μόνο η Παπαρήγα και ο Λεβέντης. Οι Ρηγάδες (και ο κεντρώος τότε ηγέτης του ΣΥΝ) αντικαταστάθηκαν από πρώην κνίτες - τα άλλα 2 αξιόλογα κόμματα της εποχής ουσιαστικά διαλύθηκαν έκτοτε.

Αντί οποιουδήποτε άλλου σχολίου για το ντιμπέιτ των φετινών ευρωεκλογών, προτείνω να διαβάσετε τα λόγια του Debate Song και, γιατί όχι, να το απολαύσετε σιγοτραγουδώντας!

Σημείωση: Ίσως χρειαστεί να αλλάξετε την κωδικοποίηση χαρακτήρων (Encoding) στα Ελληνικά.

"Olympia, in former west Turkey"?

Καλά κάνουν οι Τούρκοι και φροντίζουν για την προβολή της γλώσσας τους. Ίσως ανάλογες ή και καλύτερες ιδέες θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε και εδώ, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο την αρχαιότητα των Ελληνικών αλλά και τη μετατροπή μας σε χώρα υποδοχής μεταναστών (που μαζί με όλες τις άλλες επιπτώσεις της, εξάγει τη γλώσσα μας σε πληθυσμούς που προέρχονται από γειτονικές αλλά και πιο μακρινές χώρες). Τώρα, το αν οι γείτονες μπορούν να ονομάζουν Ολυμπιάδες αυτές τις εκδηλώσεις, ας αφήσουμε την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να το ξεκαθαρίσει, ως έχουσα το έννομο συμφέρον.

Ευρωεκλογές

Αρκετές δημοσκοπήσεις δείχνουν τους Οικολόγους-Πράσινους ψηλά (έως και τρίτο κόμμα) και τα τρία μικρά κοινοβουλευτικά κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΛΑΟΣ) ψαλιδισμένα. Σύντομα μπορεί να δούμε διψήφιο ποσοστό για τους Ο-Π. Θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό αυτός ο δημοσκοπικός αέρας θα μεταφερθεί και στην κάλπη - ακόμη κι αν κάποιοι μπερδευτούν και "ρίξουν" ...Βεργή. Μπορεί κανείς να το αποκαλέσει "ρεύμα" και "μόδα". Μπορεί άνετα να ψέξει τους Ο-Π για το ότι δεν έχουν "θέσεις" (γιατί όμως; Οι άλλοι έχουν;). Μπορεί να αποδώσει το appeal αυτού του συνδυασμού, όχι μόνο στην κόπωση από το πολιτικό σύστημα (συνηθισμένη και εύλογη εξήγηση) αλλά και στους εξής σημαντικούς παράγοντες:
- Τα ωραία γιλέκα και πουκάμισα του Τρεμόπουλου (καλύτερα από, π.χ., τις αρβύλες της Αλέκας)
- Την οικολογική πλύση εγκεφάλου που υφίστανται οι (ουκ ολίγοι) ακροατές, θεατές και αναγνώστες των ΜΜΕ Αλαφούζου (Σκάι & Καθημερινή)
- Την ωρίμανση της κοινωνίας μας α-λα Γερμανία, με δυόμισι δεκαετίες καθυστέρηση και -βέβαια- με διαφορετικό κλίμα (εκεί οι Πράσινοι ήταν μαζί και αντινατοϊκή Αριστερά, ελλείψει κομμουνιστών, τα δε οικολογικά ζητήματα ήταν διαφορετικής φύσης: βαρειά βιομηχανία, όξινη βροχή κ.ά.)

Σε κάθε περίπτωση οι Ο-Π σήμερα αρέσουν, ό,τι κι αν (δεν) κάνουν. Αυτή την εικόνα την έχτισαν ήδη από τις εκλογές του 2007 (όπου πήραν 1% με επιφανέστερο υποψήφιο έναν ποιητή). Μετά από το μήνα του μέλιτος που διανύει μαζί τους η κοινή γνώμη, η ίδια η ζωή θα τους καλέσει να αποδείξουν ότι δεν είναι φούσκα παρόμοια με τον Αντώνη Σαμαρά. (Για όσους δεν θυμούνται: ο νυν ΥΠ.ΠΟ. πλησίασε το 10% στις ευρωεκλογές του '94, αλλά ένα χρόνο αργότερα τα έχασε όλα όταν έκανε την κατά Έβερτ "ομόρρυθμη εταιρεία" με το Πασόκ που έβγαλε ΠτΔ τον Στεφανόπουλο.)

ΔΕΚΑ και καρτέρ(ε)ι

Συγχώνευση φορέων του Δημοσίου εξήγγειλε ο Υπουργός Οικονομίας/Οικονομικών. Πέρα από το ότι αρκετοί εργαζόμενοι μπορεί να αλλάξουν εργοδότη (και ίσως να κριθούν υπεράριθμοι, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, μετεκλογικό), ενδιαφέρον για εμένα έχουν...

...η απορρόφηση της Α.Ε. Διώρυγας Κορίνθου από την ...ΔΕΚΑ (τη θυμάστε; Με το χρηματιστήριο...),

...η συγχώνευση ΕΛΟΤ, ΕΙΜ και ΕΣΙΔ (οργανισμών τυποποίησης, μετρολογίας και διαπίστευσης),

...η κατάργηση της ΔΕΠΟΣ (πολεοδομία-στέγαση),

...η συγχώνευση "Κεφαλαίων Αποζημίωσης Φορτοεκφορτωτών" (whatever that means),

...τα "μεγάλα ψάρια" (ΓΑΙΑΟΣΕ-ΕΡΓΟΣΕ, ΚΕΔ-ΕΤΑ, φυσικά Ολυμπιακή),

...τα 31 λιμενικά ταμεία που θα εκχωρηθούν στους αντίστοιχους ΟΤΑ.

Μιχάλης Παπαγιαννάκης, 1941-2009

Η απουσία του από την ψηφοφορία για τον Παυλίδη είχε ξενίσει εμάς που δεν γνωρίζαμε... Δεν γνωρίζαμε ότι ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης παλεύει με τον καρκίνο. Όπως και πολλοί άλλοι, νικήθηκε. Όσο λίγοι, θα λείψει από την ελληνική πολιτική ζωή. Το ύφος και το περιεχόμενο των λόγων του ήταν, για πολύ κόσμο, ένας καλός λόγος να στηρίξει τον προ-Σύριζα Συνασπισμό, είτε συγκυριακά είτε και μονιμότερα. Γνωρίζω ότι σε πολλούς (ιδίως σε εθνικοπατριώτες, δεξιούς τε και σοσιαλιστές) δεν άρεσαν οι προσεγγίσεις του - έτσι συνήθως συμβαίνει, δεν μπορείς να αρέσεις σε όλους, ούτε και είναι αυτό το ζητούμενο. Όπως μου θυμίζει η Ε., υπάρχουν οι καλοί και οι φελλοί - και νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε πως ο εκλιπών ανήκε στην πρώτη και όχι στην δεύτερη κατηγορία.

The Beach Boys

Τι συνέβη και το νέο "κόμμα λύσεων" (!) δεν κατάφερε (κατά τον Άρειο Πάγο) να είναι εντάξει στα τυπικά που απαιτούνται για τη συμμετοχή του στις Ευρωεκλογές;

Οι Δημοκρατικοί μετά από αυτό το φιάσκο έβγαλαν μια λιτή ανακοίνωση του τύπου Ο Αγών Συνεχίζεται... Δεν κατηγορούν πάντως τρίτους, άρα μάλλον ισχύει αυτό που υποψιαζόμαστε (κάποια στελέχη τους έκαναν "πατάτα"). Κρίμα, αν και προσωπικά το συγκεκριμένο spin-off του Παπαθεμελή ουδέποτε μου γέμισε το μάτι.

Πώς περιμένουν τους πολίτες να τους εμπιστευτούν όταν ούτε καν μια στοιχειώδη τυπική διαδικασία δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν; Ή μήπως είμαι υπερβολικός;

Ανικανοποίητοι Έλληνες

Με τίποτε δεν ικανοποιούμαστε.




















Η μοναρχία, δεν μας αρέσει...



















Η δυαρχία, δεν μας αρέσει... (Σημείωση: Αν είναι του τύπου "Σκάσε, μπούλη, στο ντιμπέιτ θα πάω εγώ", δεν έχουμε και άδικο.)






















Η πολυαρχία, δεν μας αρέσει...




















Τι μας μένει; Η αναρχία. Ε, ούτε κι αυτή μας αρέσει...

Τι κακό κι αυτό!

Ποιος το είπε;

"Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα". Ποιος διατύπωσε πρώτος αυτό το δίλημμα;

Ο Κάρολος Μαρξ; Η Ρόζα Λούξεμπουργκ; Ο Κορνήλιος Καστοριάδης; Σίγουρα όχι ο Yorgos;

Καλού-κακού πάντως, ο έλλην πρωθυπουργός ζήτησε από τον τελευταίο να ανακαλέσει - μια και οι άλλοι τρεις είναι δυσεύρετοι.

Τον Βασίλη, Πρόεδρε!

Μετά την "λάθος Ματσούκα" (βλ. ευρωεκλογές 2004 - Μαίρη αντί για Δήμητρα), έχω την εντύπωση ότι φέτος ο Γ. Παπανδρέου έβαλε τον "λάθος Παπακωνσταντίνου" επικεφαλής του ψηφοδελτίου...

L-pida mas!

Ευτυχώς την κυρία Γιαννάκου δεν την λένε Ελπίδα. Διότι τότε ο πρωθυπουργός, κατά την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου του κόμματός του, δεν θα είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει μεγαλειώδη ατάκα ανάλογη του "Είναι η Μαριέττα μας" (!), που νομίζω ότι θα σημαδέψει για πάντα την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση...

ΥΓ - Έπρεπε να υποστεί το "μαύρισμα" από τους "μαύρους" (εκλογές 2007) και την έντονη περιπέτεια της υγείας της, για να ακούσει ενάμιση χρόνο αργότερα ένα καλό λόγο από τον αρχηγό...

Στη φωτό, η τραγουδίστρια Ελπίδα (δεν είναι κάπου υποψήφια, εξ όσων γνωρίζω, αλλά είναι επίκαιρη λόγω Eurovision).